سیستم اگزوز دیزل ژنراتور

سیستم اگزوز دیزل ژنراتور دارای طراحی خاص است، که باعث می شود، گازهای ناشی از احتراق موتور به بیرون انتقال داده شده که این امر به کاهش آلودگی صوتی و فضا کمک زیادی خواهد کرد. یک سیستم اگزوز دیزل مناسب باید دارای طراحی ویژه ای باشد، تا بتواند گازهایی را که به شکل خروجی از دیزل ژنراتور بیرون می رود، را به بیرون انتقال دهد. در ادامه به بررسی بیشتر این موضوع خواهیم پرداخت.

 الزامات سیستم اگزوز دیزل ژنراتور

وجود یک سیستم اگزوز مناسب در دیزل ژنراتورها نیاز به ضروریات عمومی دارد، که در ادامه به معرفی این موارد می پردازیم.

 لوله کشی در مسیر اگزوز

برای ایجاد لوله کشی در مسیر اگزوز دیزل ژنراتورها بهتر است، از لوله های آهنی که در رده ی 40 تولید می شوند، کمک بگیرید. البته سیستم های اگزوز پیش ساخته وجود دارند، که لوله های انتقال در آن ها از فولاد ضد زنگ ساخته شده اند، طراحی این نوع سیستم اگزوز دیزل ژنراتور نیز برای برخی از موقعیت ها قابل قبول می باشد.

 جداسازی اتصالات

پیش از اینکه برای ایجاد مسیر لوله های اگزوز دیزل جوشکاری را انجام دهید، باید اتصالاتی را که که به کابل باتری ها ژنراتور وجود دارد، را جدا نمایید.

 طراحی خروجی مناسب

در ادامه باید خروجی اگزوز موتور که در قسمت توربوشارژ قرار دارد، به وسیله ی فلکسیبل اگزوز فولادی ضد زنگ در طول 60 سانتی متر در نظر گرفته شده و به منبع متصل شده، تا به این ترتیب قابلیت انبساط حرارتی  و مقاومت لوله اگزوز را در سیستم اگزوز دیزل ژنراتور را در مقابل لرزش های حاصل از موتور فراهم بیاورند. نکته ی مهمی که در این زمینه وجود دارد، نباید لوله ی فلکسیبل اگزوز را به صورت زانویی یا با هدف جبران اشتباهات به کار ببرند، زیرا عملکرد مناسبی نخواهد داشت.

 استفاده از سایلنسرها

در صورتی که وزن زیادی ناشی از اگزوز موتور روی خروجی منیفولد باشد، علاوه بر آسیب دیدگی منجر به کاهش عمر توربوشارژ می گردد. بنابراین برای مهار کردن لوله ها و سایلنسر اگزوز باید از اتصالات نسوز متناسب با وزن آن کمک بگیرید.

در ادامه طراحی سیستم اگزوز دیزل ژنراتور باید به این نکته توجه داشته باشید، که منبع اگزوز باید به نزدیک ترین نقطه به موتور متصل گردد. به این ترتیب بلافاصله پس از این که موتور روشن شد، حرارت آن افزایش پیدا کرده و اثرات حاصل از خوردگی میعان گازهای خروجی که در اگزوز موتور تشکیل می شود، همچنین قطرات آب و اسید سولفوریک به همراه آلودگی صوتی که بر اثر کار کردن دیزل ژنراتور به وجود می آید به مقدار زیادی کاهش پیدا خواهد کرد.

ایجاد خروجی در مکان مناسب

جهت خروجی سیستم اگزوز دیزل ژنراتور را باید با دقت زیادی انتخاب کنید، این خروجی نباید به سمت هواکش ساختمان های مجاور یا به طرف سطوح قابل اشتعال قرار بگیرید، زیرا اگزوز موتور دیزل بسیار داغ بوده و حاوی مقدار زیادی دوده و آلاینده می باشد. به این شکل امکان چسبیدن آن به سطوح اطراف بسیار زیاد خواهد بود. برای ایجاد ایمنی بیشتر خروجی اگزوز را باید دورتر از محل وردی تهویه دیزل ژنراتور قرار دهید.

انتخاب سایلنسر برای اگزوز دیزل ژنراتور

یکی دیگر از موارد مهم برای طراحی سیستم اگزوز دیزل ژنراتور انتخاب سایلنسر می باشد. با توجه به صدای بلند دیزل ژنراتورها برای محدود کردن صدا اغلب از سایلنسرها استفاده می کنند. سایلنسرها دارای طراحی مختلف و متنوعی هستند، اما دسته بندی آن ها در دو مدل محفظه ای و اسپیروال قرار می گیرد. سایلنسر هایی که در مدل اسپیراب ساخته شده اند، دارای طراحی کوچکتر و ظریفت تری هستند. اما در مقایسه با نمونه های محفظه ای فشار بیشتری را در اگزوزها ایجاد می کنند.

در ادامه استفاده از سایلنسرها در سیستم اگزوز دیزل ژنراتور باید به این نکته توجه داشته باشید، که این قطعات را با استفاده از فولاد ضد زنگ و با روش نورد سرد می سازند، به همین دلیل از هزینه ی کمتری برخوردار می باشند. وجود فولاد ضد زنگ در ساخت سایلنسرها موجب می شود، که این محصولات کمتر دچار زنگ زدگی شوند. در صورتی که کاربری سایلنسرها برای شما به گونه ای است، که در فضای داخلی نصب می شوند، استفاده از فولاد ضد زنگ برای ساخت آن ها الزامی نخواهد بود.

از لحاظ طراحی و تعبیه محل های خروجی و ورودی هوا در سیستم اگزوز دیزل ژنراتور سایلنسرها دارای دسته بندی های متفاوتی می باشند. مرسوم ترین نوع این سایلنس ها خروجی/ ورودی هم مرکز است. اما در برخی از شرایط این امکان وجود دارد، که محل قرارگیری ورودی و خروجی گاز به جای قسمت ابتدایی و انتهایی در کناره های آن تعبیه گردد.

اما مهمترین دسته بندی که برای سایلنسرها در سیستم اگزوز دیزل ژنراتور وجود دارد، دسته بندی برای کاهش میزان آلودگی در موتورها می باشد. سایلنسر هایی که در این زمینه وجود دارند، در سه دسته بندی مختلف قرار می گیرند، که شامل مسکونی، صنعتی و بحرانی می شوند.

طراحی سیستم اگزوز دیزل ژنراتور

طراحی سیستم اگزوز دیزل ژنراتور باید به گونه ای انجام بگیرد، که دارای فشار برگشتی به صورت حداقلی بر روی موتور باشد. این فشار برگشتی به عنوان یک پارامتر حیاتی به شمار می رود، که میزان مقاومت گازها می باشد. این گازها ناشی از احتراق بوده و دیزل ژنراتور در مسیر اگزوز با آنها مواجه می شود. وجود این فشار برگشتی به عنوان یک عنصر کلیدی در این سیستم به شمار می رود.

این مقاومت می تواند به وسیله ی اجزای مختلف سیستم اگزوز مانند مبدل کاتالیزوری، لوله های اگزوز، مافلر، یا مینفولید به وجود بیاید. محاسباتی که برای میزان فشار برگشتی در سیستم دیزل ژنراتور وجود دارد،تحت تاثیر محدودیت هایی مانند تعداد خم ها، طول مسیر لوله کشی، مدل سایلنسر اگزوز قرار دارد. اغلب حداکثر میزان فشار برگشتی که برای موتور مجاز می باشد، به کمک سازنده ی سیستم اگزوز دیزل ژنراتور در داخل دیتاشیت ها مشخص می گردد. باید طراحی این سیستم به گونه ای انجام گیرد، که محاسبه ی واقعی آن از میزان حداکثری مشخص شده بیشتر نگردد.

سخن پایانی

در این مطلب به بررسی طراحی  سیستم اگزوز دیزل ژنراتور پرداختیم. نکته ی مهم در رابطه با این طراحی باید توسط تیم های تخصصی مانند سازندکو انجام بگیرد.

سوالات متداول

1-برای لوله کشی در مسیر اگزوز دیزل ژنراتور از چه نوع لوله هایی استفاده می شود؟

معمولا از لوله های آن در رده ی 40 استفاده می کنند. البته سیستم های اگزوز پیش ساخته هم وجود دارند، که با استفاده از لوله های فولادی ساخته شده اند.

2- سایلنسرها چند مدل هستند؟

دو نوع محفظه ای و اسپیروال

3- مقاومت در طراحی سیستم اگزوز دیزل ژنراتور چگونه به وجود می آید؟

با استفاده مبدل کاتالیزوری، لوله های اگزوز، مافلر، یا مینفولید ایجاد می گردد.